Home / Αρθρογραφία / Περί Ελευθερίας… γράφει η Μαρία Ριζεάκου

Περί Ελευθερίας… γράφει η Μαρία Ριζεάκου

Δεν έχω μπει ποτέ στη διαδικασία να δημοσιεύσω κάποιο δικό μου άρθρο στο οποίο να εκφράζω κάποια δίκη μου πολιτική ή κοινωνική άποψη, με μοναδική εξαίρεση πριν περίπου  4 χρόνια που δημοσίευσα μια "κραυγή" περί γάμου, τις τρεις τελευταίες μέρες όμως με "πνίγουν" οι αρχικές μου σελίδες στα social media κι έτσι αποφάσισα να πω δυο λόγια κι ελπίζω από όσους τα διαβάσουν τουλάχιστον ένας αναγνώστης να ενστερνιστεί το 0,01% από αυτά που θα πω. Ξεκινάω, λοιπόν, με την αιτία που με πυροδότησε για να γράψω ένα σοβαρό για τα δεδομένα μου κείμενο... Χθες, 7 Ιουλίου 2019,  πραγματοποιήθηκε η εκλογική…

Review Overview

Summary : Η Ελευθερία είναι μεγάλη ευθύνη...

User Rating: 4.9 ( 1 votes)
0

Δεν έχω μπει ποτέ στη διαδικασία να δημοσιεύσω κάποιο δικό μου άρθρο στο οποίο να εκφράζω κάποια δίκη μου πολιτική ή κοινωνική άποψη, με μοναδική εξαίρεση πριν περίπου  4 χρόνια που δημοσίευσα μια «κραυγή» περί γάμου, τις τρεις τελευταίες μέρες όμως με «πνίγουν» οι αρχικές μου σελίδες στα social media κι έτσι αποφάσισα να πω δυο λόγια κι ελπίζω από όσους τα διαβάσουν τουλάχιστον ένας αναγνώστης να ενστερνιστεί το 0,01% από αυτά που θα πω.

Ξεκινάω, λοιπόν, με την αιτία που με πυροδότησε για να γράψω ένα σοβαρό για τα δεδομένα μου κείμενο…

Χθες, 7 Ιουλίου 2019,  πραγματοποιήθηκε η εκλογική διαδικασία των Εθνικών εκλογών. Όπως σε κάθε εκλογές έτσι και σε αυτές, βλέπαμε τους πολιτικούς στα παράθυρα των καναλιών ή σε δηλώσεις τους να πετάνε λάσπη ο ένας στον άλλον, να μας υπόσχονται πράγματα που στο μεγαλύτερο ποσοστό τους δεν θα τα δούμε να υλοποιούνται ποτέ και πάει λέγοντας. Κοινώς τι είχες Γιάννη; τι’ χα πάντα… Το οποίο, κακώς βέβαια, δεν μου προκάλεσε καμία μα καμία εντύπωση. Αυτό που με στεναχώρησε πραγματικά όμως, για να περάσω στο δια ταύτα, είναι η κριτική των πολιτών- ψηφοφόρων στα social media. Και δεν μιλάω για την κριτική που έκαναν στους υποψηφίους, οι υποψήφιοι αποφάσισαν να εκτεθούν και είναι αναμενόμενο να σχολιαστούν, αναφέρομαι στην μεταξύ τους κριτική και στα πικρόχολα post για το τι θα αποφασίσει να ρίξει ο καθένας στην κάλπη.

Θέλω να τονίσω το ότι δεν με αφορά αν η επίθεση κατευθύνονταν στα δεξιά, στα αριστερά, στο κέντρο ή στα άκρα, με αφορά όμως η σκληρότητα με την οποία τους είδα όλους να κρίνουν τις αντίθετες επιλογές… ξεχνώντας κατά πάσα πιθανότητα την έννοια της ελευθερίας. Γιατί υποτίθεται ότι είμαστε μία ελεύθερη χώρα που ο καθένας μας μπορεί να κάνει τις επιλογές του σε όλους τους τομείς. Γιατί λοιπόν, εσείς που με τόσο πάθος υποστηρίζεται ότι το μουσάτο Τζέισον- Αντιγόνη -και χρησιμοποιώ αυτό το παράδειγμα λόγο του ντόρου που προκάλεσε- μπορεί να φοράει φουστάνια μέσα στη Βουλή, επιτίθεστε σε αυτούς που θέλουν να ψηφίσουν Κούλη ή Αλέξη ή Φώφη; Αυτοί δεν έχουν δικαίωμα να έχουν τα πιστεύω τους; Και θα μου πειτε συγκρίνεις ανόμοια  πράγματα το ένα έχει να κάνει με προσωπικές ελευθερίες και το άλλο με το μέλλον της χώρας μας. Και θα προσπαθήσω να σας προλάβω, θα προσπαθήσω… επειδή εγώ δεν θέλω να σας επιβάλω αυτό που πιστεύω οπότε απλά θα προσπαθήσω, και θα σας πω ότι όπως προανέφερα χρησιμοποίησα απλά ένα παράδειγμα που δημιούργησε σούσουρο, και πως μας αρέσει ή δεν μας αρέσει αποτελεί κοινωνικό φαινόμενο που επηρεάζει άμεσα την Ελληνική κοινωνία αφού ανοίγει την πόρτα σε ένα άλλο είδος σεξουαλικότητας που μέχρι στιγμής τουλάχιστον οι Έλληνες το βλέπαμε στις ταινίες κι όχι να περνάει από δίπλα μας, οπότε εγώ σαν Μαρία… μπαίνω στη διαδικασία να τα συγκρίνω…

Και θα έρθουν και αυτοί που ξέρουν 2-3 πράγματα για μένα και για τον πολιτικό μου προσανατολισμό που είναι ανέκαθεν γνωστός… και θα μου πουν μιλάς κι εσύ κουκλίτσα; Λες και δεν σε ξέρουμε τι έκανες στα νιάτα σου… κι εδώ ακολουθούν οι εκάστοτε χαρακτηρισμοί, που να σας ενημερώσω ότι περνάνε και δεν ακουμπάνε… διότι όταν έπηξε κι εμένα το κεφάλι μου κι αποφάσισα ότι είμαι ελεύθερη, αποφάσισα ότι θα είμαι πραγματικά ελεύθερη με ό,τι αυτό συνεπάγεται και το έκανα στάση ζωής. Και κομμάτι της ελευθερίας φίλοι μου είναι να σέβεσαι την ελευθερία του άλλου ακόμα κι αν δεν ταιριάζει με την δικιά σου, είναι να έχεις την άποψη σου και ΦΥΣΙΚΑ, ΦΥΣΙΚΑ να την εκφράζεις αλλά όχι να προσβάλλεις ή να ταπεινώνεις τον έχοντα διαφορετικά πιστεύω, είναι να έχεις μέτρο στα λόγια και στις πράξεις σου γιατί ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να είναι τα όρια του διπλανού σου (εντάξει υπάρχουν κι αυτοί που έχουν πολύ στενά όρια, αυτοί θα ενοχληθούν και που περνάς από δίπλα τους- μην ασχοληθείς).

Εκεί που θέλω να καταλήξω λοιπόν, με όλον αυτό τον μονόλογο του παραλόγου, είναι ότι η Ελευθερία είναι υπέροχη αλλά είναι και μεγάλη ευθύνη. Και όταν είμαστε πραγματικά ελεύθεροι συνήθως έχουμε και κατανόηση και το μυαλό μας ανοιχτό και δίνουμε στον δίπλα μας το δικαίωμα του λάθους- για να είμαι εντελώς ορθή, το δικαίωμα αυτού που εμείς θεωρούμε λάθος.



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*