Home / Αρθρογραφία / Απόψεις / «Καληνύχτα από Επιλογή, (αμφό)τερη και (αμοί)βαία…»

«Καληνύχτα από Επιλογή, (αμφό)τερη και (αμοί)βαία…»

Της Μαργαρίτας Κουτσιλέου

«Ναι, σε επέλεξα…

Ναι, σε επέλεξα ανάμεσα σε άλλες επιλογές…

Σωστή ή λάθος, δεν με αφορά,,, είσαι επιλογή μου…

Μοναδική και ταυτόχρονα σημαντική αφού ΜΕ ορίζει…

Οι άνθρωποι λένε γύρω μου «δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα»… ψέμα, μεγάλο ψέμα, όλοι μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τον άλλον και μάλιστα μία χαρά…

Να κοιμάμαι, να ξυπνάω, να δουλεύω, να γράφω, να διασκεδάζω, να ταξιδεύω, να ονειρεύομαι… μία χαρά μπορώ, χωρίς εσένα… ΔΕΝ θέλω όμως…

Κι εσύ μπορείς χωρίς εμένα, μία χαρά μπορείς…

Το αν θες ή όχι δεν το ξέρω… ίσως και να φοβάμαι λίγο την απάντηση…

Δε σ’ έχω ανάγκη για να μου καλύψεις κανένα κενό… Είμαι πλήρης μέσα μου, ξέρω τι νιώθω, τι θέλω, τι χρειάζομαι, τι μπορώ, τι αντέχω, τι ονειρεύομαι…

Δε σε χρειάζομαι για να ζήσω… Είμαι ζωντανή από μόνη μου…

Θέλω να μπορώ χωρίς εσένα και να μπορείς χωρίς εμένα.

Το θέμα είναι ΜΑΖΙ να μπορούμε περισσότερα,,, να τα κάνουμε όλα πιο σωστά,,, να τα θέλουμε όλα πιο πολύ,,, να τα δημιουργούμε πιο μοναδικά… να προκαλούμε εκρήξεις στο χημείο της ζωής…

Αρκετές φορές αισθανόμαστε την παρουσία κάποιων ανθρώπων στη ζωή μας απαραίτητη για τη δική μας ολοκλήρωση και συνέχεια,,, και πληγωνόμαστε όταν συνειδητοποιούμε ότι δεν είμαστε πλέον κομμάτι της ζωής τους και μπορούν να συνεχίσουν δίχως την παρουσία μας.

ΟΧΙ,,, εγώ θέλω τα δύο ολόκληρα μας να ενωθούν… δύο μοναδικότητες ενωμένες…

Κάνεις σχέσεις γιατί έτσι «γουστάρεις» τον άλλον, με έρωτα, πάθος, φωτιά,,, επιλογή, θέλω…

Κάθεσαι στην θέση με το παράθυρο, του αεροπλάνου… πτήση για το «ΕΚΕΙ»…. υπέροχη θέα,,, αλλά η διαδρομή είναι αλλιώς,,, αυτήν την φορά έχεις δίπλα σου έναν «συνταξιδιώτη»… κοιτάτε μαζί την θέα,,, τα σύννεφα, τις πόλεις που περνάτε για να πας στο «ΕΚΕΙ»… πίνετε μαζί τον καφέ σας, κουβεντιάζετε… μνήμες, εμπειρίες, θέλω, στόχους, όνειρα… μοναδική πτήση,,, αν όμως δεν είναι,,, άλλαξε θέση… μην κάθεσαι απλά γιατί πρέπει,,, ούτε απλά για να σου κάνει «παρέα» μέχρι να φτάσεις «ΕΚΕΙ»…

Ναι, επιλέγω που θα ανοίξω την καρδιά μου, εκεί που θέλω εγώ, εκεί που θέλω να δουν λίγα περισσότερα από όσα βλέπει όλος ο κόσμος… επιλέγω γιατί γουστάρω… να ταξιδέψω στα σύννεφα… γιατί εκεί δυναμώνω,,, ανίκητη συνεχίζω το ταξίδι μου στο «ΕΚΕΙ» …

Ναι, σε επέλεξα… γιατί φυλάκισες το σώμα μου και την ψυχή μου δίχως σχοινιά…

Ναι, σε επέλεξα… γιατί στην αξία μου μόνο προσθέτεις… δεν αφαιρείς…

Ναι, σε επέλεξα… γιατί στο ταξίδι μου για το «ΕΚΕΙ» είσαι όλα όσα θέλω… είσαι αυτό που γουστάρω κοντά μου… όχι σαν ώμος να γύρω,,, όχι σαν χέρι που με κρατάς μην πέσω,,, αλλά σαν γλυκό του κουταλιού… που σε απολαμβάνω… λίγο λίγο,,, κουταλίτσα κουταλίτσα και κάνεις την διαδρομή μου μοναδική…

Δεν ξέρω ποιό θα είναι το τέλος… βλέπετε σταμάτησε η παραγωγή του φίνου…. ξέρω μόνο ότι η αξία των στιγμών μου ανεβαίνει αν Εσύ είσαι εδώ… το ποσοστό σημαντικότητας της ύπαρξης μου ανεβαίνει αν Εσύ είσαι εδώ… η σιωπή μου παίρνει αξία μεγαλύτερη όταν την διαβάζεις Εσύ… οι μουντζούρες μου… ομόρφυναν,,, μεταλλάχθηκαν σε κείμενα με δομή… γιατί τα διαβάζεις Εσύ… όπως βλέπεις… Εσύ σημαίνεις πάρα πολλά,,, όχι τα πάντα… αλλά πολλά,,,

… για αυτό και απόψε το βράδυ,,, θέλω να πούμε καληνύχτα,,, όχι γιατί πρέπει,,, όχι γιατί έτσι συνηθίζεται,,, αλλά… από Επιλογή (αμφό)τερη και (αμοί)βαία…»



About Μαργαρίτα Κ. Κουτσιλέου

Αρθρογράφος- Blogger- Ανταποκριτής

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*