Home / Στήλες / A for Art / Κριτική: Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές – Συνέντευξη Λευτέρη Ζαμπετάκη και Σόλωνα Τσούνη

Κριτική: Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές – Συνέντευξη Λευτέρη Ζαμπετάκη και Σόλωνα Τσούνη

 Το Se-Skepseis.gr βρέθηκε την προηγούμενη Πέμπτη σε μια παράσταση διαφορετική, μοναδική θα μπορούσαμε να πούμε, που έρχεται να αποδείξει ότι παρά τους δύσκολους καιρούς και την ανάγκη του κόσμου να γελάσει, οι παραστάσεις με επίπεδο, πολλή δουλειά, σπουδαίους συντελεστές και εξαιρετική σκηνοθεσία σε κάνει εξίσου να ξεχάσεις όλες τις δυσχέρειες, να ξεχαστείς, να συγκινηθείς, να προβληματιστείς εποικοδομητικά, να ταυτιστείς με τους χαρακτήρες και να βγείς από τη παράσταση ανανεωμένος ψυχικά. Εξάλλου είναι και το παγκοσμίως πρώτο ανέβασμα επί σκηνής καθώς κατάφερε η κα. Δανδουλάκη να εξασφαλίσει τα αποκλειστικά δικαιώματα.

Η παράσταση αυτή δεν είναι άλλη από το «Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές» που για 2ο χρόνο συνεχίζει να καθηλώνει στο «Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη». Η πλοκή έχει να κάνει με την εξιχνίαση ενός φόνου που διαπράχθηκε στο τρένο «Όριεντ Εξπρές» την ίδια βραδιά που επιβάτης ήταν και ο Ηρακλής Πουαρό, ο άνθρωπος θρύλος των μυθιστορημάτων της Αγκάθα Κρίστη. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με πολλές στιγμές γέλιου και προβληματισμού.

Τη συγκλονιστική σκηνοθεσία γεμάτη ευρήματα και στιγμές έκπληξης υπογράφει ο μοναδικός Αντώνης Καλογρίδης, ενώ τον θίασο απαρτίζουν ένα σύνολο ηθοποιών που έχουν γράψει ιστορία πάνω στο σανίδι των ελληνικών σκηνών και είναι τουλάχιστον ονειρικό που έχεις τη δυνατότητα να τους παρακολουθήσεις να ερμηνεύουν και να συνυπάρχουν όλοι μαζί.

Ξεκινάμε με την γυναίκα της οποίας το όνομα δεσπόζει στο θέατρο. Η κα Κάτια Δανδουλάκη όπως πάντα καταφέρνει με τον λιτό τρόπο ερμηνείας της να καθηλώνει τον θεατή και να περνάει όλα τα στοιχεία του ρόλου μέσα από μια εκπληκτική ευθύτητα και αλήθεια. Σε όλη τη διάρκεια που ερμηνεύει σε κάνει να ξεχνάς την γενικότερη πλοκή του έργου και να απολαμβάνεις τη συγκεκριμένη σκηνή.

Συνεχίζουμε με τον κο Δάνη Κατρανίδη στον ρόλο του Ηρακλή Πουαρό που μέσα από την ευστροφία και την εξυπνάδα του ήρωα διαφαίνεται το πόσο σπουδαίος ηθοποιός είναι και το πόσο ταυτίζεται με τον ρόλο του. Η ροή με την οποία ερμηνεύει σε κάνει να πιστεύεις ότι στείλανε τον ίδιο Ηρακλή Πουαρό να μάθει τι έγινε εκείνη την νύχτα στο τρένο. Ούτε ένα σημείο επιτηδευμένης ερμηνείας, μόνο αλήθεια με ανατριχιαστική κορύφωση στο φινάλε του έργου!

Μια μεγάλη κυρία του θεάτρου όπως η κα Μάρω Κοντού δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπει από τον θίασο. Μια εξαιρετική πριγκίπισσα με έναν τόσο χαρακτηριστικό τρόπο ερμηνείας που ήταν πραγματικά τιμή να τη βλέπεις να είναι απέναντι σου και να ερμηνεύει τόσο φυσικά και τόσο μοναδικά…

Στην κυρία που θα αναφερθώ αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός! Αποτελεί μια από τις αγαπημένες μου ηθοποιούς που τελευταία φορά την είχα δει στην Επίδαυρο και πραγματικά η δεύτερη σειρά του θεάτρου που την είδα τώρα με έκανε να επεξεργαστώ ακόμα περισσότερο τις εκφράσεις της, την ερμηνεία της, την αλληλεπίδρασή της, τη μοναδικότητα της. Δεν είναι άλλη από την Ταμίλα Κουλίεβα έναν υποκριτικό θρύλο κατά την άποψή μου με πολύπλευρες και εξωπραγματικές ικανότητες ερμηνείας.

Tρείς ακόμα μοναδικοί ηθοποιοί και πολύ μεγάλοι καλλιτέχνες που παρακολουθήσαμε ήταν οι κύριοι Τάσος Χαλκιάς, Αντώνης Καφετζόπουλος και Τάκης Παπαματθαίου, όλοι εξαιρετικά άρτιοι και μοναδικοί σε αυτό που τους είχε ανατεθεί. Ο κ. Τάσος Χαλκιάς συγκλόνιζε με το χαρακτηριστικό του ηχόχρωμα και ερμηνεία δίνοντας την σωστή εντύπωση του ανθρώπου που προσπαθεί μόνιμα να ισορροπήσει τις καταστάσεις με τα πάντα κωμικά του στοιχεία. Ο κ. Αντώνης Καφετζόπουλος αν και ήταν το θύμα του Όριεντ Εξπρές κατάφερε να δώσει πολλά στοιχεία του χαρακτήρα και να τον έχουμε στο μυαλό μας καθ’όλη τη διάρκεια του έργου. Η χαρακτηριστική του ερμηνεία σε κάνει από τη πρώτη στιγμή να αναρωτηθείς, θύτης ή θύμα; Ο κ. Τάκης Παπαματθαίου πάντα συνεπής και ταλαντούχος στο ρόλο του μας έκανε πραγματικά να αναρωτηθούμε και να προβληματιστούμε πάρα πολύ. Μπορεί να γίνομαι λίγο κυνικός αλλά και εδώ η χαρακτηριστική φωνή βοήθησε πάρα πολύ στο να ταυτιστούμε με την αλήθεια του ρόλου του.

Η κα Τάνια Τρύπη και η κα Έρρικα Μπίγιου ήταν δυο επίσης εξαιρετικές παρουσίες της παράστασης. Μια συγκλονιστική κα Τρύπη που τη βλέπουμε να καθηλώνει με την ερμηνεία της χώρις να τραγουδάει αυτή τη φορά καθώς τα τελευταία χρόνια είχαμε συνηθίσει να μας χαρίζει και υπέροχες ωδικές στιγμές και μια πανέμορφη κα Μπίγιου η οποία μάγευε το κοινό με τη νωχελικότητα της, την ηρεμία της και την εξαιρετική της παρουσία. Παρά το γεγονός ότι έχει κάνει και εθνικό θέατρο και μεγάλες παραγωγές εξωτερικού (The Durrells) νομίζω πως αυτή είναι η αφετηρία για μια ενζενή που πρόκειται να μας απασχολήσει σημαντικά τα επόμενα χρόνια.

Για το τέλος άφησα τους δυο νεότερους άντρες της παράστασης που παρά το νεαρό(τερο) της ηλικίας τους συγκλόνισαν με τις ερμηνείες τους και την φυσικότητα τους. Ο κ. Λευτέρης Ζαμπετάκης στον ρόλο του συνταγματάρχη για 2η χρονιά κατάφερε να μας εντυπωσιάσει όχι μόνο με τον τόνο και την ερμηνεία του αλλα και με τις κινήσεις του. Όταν βρισκόταν στη σκηνή, ερμήνευε όλο το σώμα σε σύνολο περνώντας στο θεατή πολύ πιο εύκολα τη κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο πρωταγωνιστής με αποτέλεσμα να ταυτιστεί ακόμα περισσότερο μαζί του.

Κλείνοντας, ο εξίσου καλός ηθοποιός και αληθινός ερμηνευτής ο κ. Σόλων Τσούνης αξίζει να είναι σημείο αναφοράς αυτής της παράστασης αφού πάνω στη σκηνή ερμήνευαν μέχρι και τα μάτια του. Η μυστικότητα του ρόλου και ο θυμός του κατάφεραν να ξεχειλίσουν τη σκηνή και να γεμίσουν την αίθουσα.

Για τους αναγνώστες του Se-Skepseis.gr καταφέραμε και εξασφαλίσαμε αποκλειστική συνέντευξη από τους κυρίους Ζαμπετάκη και Τσούνη ώστε να μάθουμε λιγα παραπάνω πράγματα για την παράσταση καθώς και το πως είναι να βρίσκονται επι σκηνής με τους προηγούμενης γενίας ηθοποιούς οι οποίοι αποτελούν ελληνικούς θεατρικούς θρύλους.

Ο κ. Ζαμπετάκης χαρακτηριστικά δήλωσε στις ερωτήσεις μας:

Πως είναι η συνεργασία με τόσο μεγάλα ονόματα πάνω στη σκηνή;

Είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να ζητήσει κάποιος γιατί εκτός από πολύ μεγάλα ονόματα είναι και υπέροχοι άνθρωποι. Τι να πει κανείς για την έμφυτη ευγένεια και καλοσύνη της Κάτιας Δανδουλάκη; Κυρία με Κ κεφαλαίο. Για τον Δάνη Κατρανίδη, τον Αντώνη Καφετζόπουλο και τον γλυκό μου Τάσο Χαλκιά με τον οποίο ήμασταν και δυο χρόνια μαζί στη «Σμύρνη μου αγαπημένη». Ξαναβρέθηκα επίσης με την Τάνια Τρύπη , με την οποία δουλέψαμε μαζί σε μια από τις πρώτες μου δουλειές το 2004 στο «για ποια Ελένη;». Η Ταμίλα Κουλιέβα επίσης είναι η καινούργια μου φίλη. Τη φετινή σεζόν είχα την «ευλογία» επίσης να αξιωθώ να παίξω δίπλα στη «μυθική» Μάρω Κοντού , η οποία μπήκε στο θίασο μας φέτος.

Ποιο είναι για εσάς προσωπικά το καλύτερο συναίσθημα που δημιουργεί ένα αστυνομικό (θρίλερ) μυθιστόρημα, πρωτόγνωρο συγκριτικά με τις κωμωδίες και ποια σημεία σας δυσκόλεψαν (εάν υπήρχαν);

Ο ρυθμός και η διατήρηση του μυστηρίου. Δεν είναι τυχαίο ότι για πρώτη φορά ανεβαίνει στα ελληνικά , θεατρικό έργο της Άγκαθα Κρίστη και ότι το ίδρυμα και οι απόγονοι της μεγάλης συγγραφέως έδωσαν τα δικαιώματα στην Κάτια Δανδουλάκη. Πρόκειται για μια μεγάλη παραγωγή, υψηλής αισθητικής σε σκηνοθεσία του Αντώνη Καλογρίδη που καταφέρνει να κάνει το έργο επίκαιρο και να δώσει το ρυθμό και την αγωνία που χρειάζονται σε ένα θρυλικό έργο.

Τι λέει ο κόσμος για τον ρόλο που ερμηνεύετε αλλά και γενικότερα για την παράσταση καθώς ενώ δεν είναι κωμωδία που προτιμάται σήμερα περισσότερο, έχει καταφέρει να εντυπωσιάζει αδιάκοπα για 2 χρονιές;

Ο κόσμος τις περισσότερες φορές μας συγκινεί επειδή χειροκροτεί όρθιος. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί δεν περιμένουν αυτό που θα δουν κι αυτό τους ξαφνιάζει ευχάριστα. Για το δικό μου ρόλο που οφείλω να πω είναι αβανταδόρικος λόγω της υπόστασης που έχει ο συνταγματάρχης Αρθορμπ και της στολής μου λένε συνήθως για τη φωνή και μια χαρακτηριστική λέξη που λέω με ένταση σε ένα κρίσιμο σημείο της παράστασης (γέλια).

O κ. Τσούνης με τη σειρά του μας έδωσε τις κάτωθι αξιοσημείωτες απαντήσεις:

Πως είναι η συνεργασία με τόσο μεγάλα ονόματα πάνω στη σκηνή;

Είναι ένα υπέροχο συναίσθημα, είναι αυτό που σκεφτόμουν και φανταζόμουν από μικρός που ήθελα να γίνω επαγγελματίας ηθοποιός, να συνεργαστώ με τόσο μεγάλα ονόματα. Είναι ένα μάθημα, ένα τεράστιο μάθημα.

Πόσο σε δυσκόλεψε ο ρόλος και ποια είναι οι εντυπώσεις του κόσμου για τον ρόλο σου;

Όλοι οι ρόλοι που δουλεύω με δυσκολεύουν, δηλαδή υπάρχει πάντα ένα σημείο κατά τη διάρκεια της μελέτης των ρόλων που με δυσκολεύει και κατά τη γνώμη μου έτσι πρέπει να είναι, καθώς πιστεύω ότι ο δύσκολος δρόμος πάντα είναι ο καλύτερος. Οι εντυπώσεις για το ρόλο μου από τον κόσμο είναι θετικές, ακούω καλά σχόλια και γενικότερα για την παράσταση ο κόσμος διατυπώνει τις καλύτερες εντυπώσεις, όπως φαίνεται και από το χειροκρότημα που κάθε βράδυ είναι πάρα πολύ ζεστό και με μεγάλη διάρκεια.

Τι έχει χαρίσει τέτοια επιτυχία στο έργο σε μια εποχή που οι μεγάλες επιτυχίες είναι ως επί των πλείστων κωμωδίες καθώς οι άνθρωποι βρίσκουν μια διέξοδο από τα καθημερινά τους προβλήματα και τι είναι το μεγαλύτερο πράγμα που έχεις αποκομίσει από το έργο αυτό;

Αυτό ισχύει αλλά δεν είναι και πάντα κανόνας, συγκεκριμένα μιλάμε για το «Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές» που είναι ένα πασίγνωστο μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστη, γενικότερα ο κόσμος το έχει ακούσει, το έχει διαβάσει, το έχει δει και στο σινεμά, είναι η πρώτη απόπειρα που γίνεται στο θέατρο, το πρώτο ανέβασμα παγκοσμίως οπότε ο κόσμος έχει περιέργεια να δει τη μεταφορά αυτή στο θέατρο και σύμφωνα με αυτά που μας λέει το κοινό, είναι ένα πάρα πολύ καλό ανέβασμα και πολύ αξιόπιστο, είναι πολύ κοντά στο βιβλίο και κρατάει όλο το μυστήριο του μυθιστορήματος. Επίσης το ότι ο θίασος είναι ένας τόσο σπουδαίος θίασος με τόσο μεγάλα ονόματα είναι και αυτό άλλος ένας λόγος της μεγάλης επιτυχίας. Όταν ερμηνεύουν η κα. Κοντού, η κα. Δανδουλάκη, ο κ. Κατρανίδης, Ο Τάσος Χαλκιάς, ο Παπαματθαίου, ο Καφετζόπουλος, η Κουλίεβα, η Τρύπη, ο Ζαμπετάκης, η Μπίγιου, μπορώ να πω ότι μιλάμε για σπουδαίους ηθοποιούς και μεγάλα ονόματα από όλες τις γενιές των ηθοποιών οπότε και αυτό είναι ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας της παράστασης. Από όλες τις παραστάσεις που έχω κάνει και φαντάζομαι ότι θα κάνω και στο μέλλον έχω αποκομίσει και φαντάζομαι θα αποκομίσω πράγματα έτσι και από τη συγκεκριμένη παράσταση έχω μάθει κάποια πράγματα που δεν ήξερα, έχω συνεργαστεί με ανθρώπους που θαύμαζα και πάντα όταν δουλεύεις με κάποιον ηθοποιό που δεν έχεις ξαναδουλέψει είναι σαν να κάνεις ένα μικρό σεμινάριο μαζί του ειδικά όταν μιλάμε για τέτοια μεγάλα ονόματα, μαθαίνεις τεχνικές, παίρνεις συμβουλές σαν πιο νέος ηθοποιός, ακούς ιστορίες όπως για παράδειγμα η κα. Κοντού μου λέει ιστορίες που δεν θα υπήρχε περίπτωση να τις ακούσω ποτέ από κάποιον άλλο άνθρωπο, μου λέει όλα αυτά που ζούσε τότε στην εποχή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου με όλα αυτά τα μεγάλα ονόματα που οι πιο πολλοί δεν είναι εν ζωή πια που αυτόματα κάνει την κάθε παράσταση μια ξεχωριστή εμπειρία, έτσι και σε αυτή τη παράσταση νιώθω πιο πλούσιος.

Αφού λοιπόν καταφέραμε να δώσουμε την οπτική μας για την παράσταση όσων αφορά τα πρόσωπα και τις ερμηνείες, ήρθε η ώρα να περάσουμε στον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από το συντονισμό όλων αυτών και είναι o μοναδικός κ. Αντώνης Καλογρίδης που έχει καταφέρει να συνδυάσει μια πληθώρα οπτικοακουστικών μέσων, εφέ, σκηνικών και πολλών άλλων ευρεσιτεχνιών να κάνει την παράσταση όχι απλά να σου χαραχτεί στο μυαλό αλλά γυρίζοντας σπίτι σου να συνεχίζεις να αποκωδικοποιείς μηνύματα και γρίφους που συνέβαιναν παράλληλα με τη ροη του έργου. Γνωρίζαμε το πόσο καλός σκηνοθέτης ήταν ο κ. Καλογρίδης αλλά αυτό ξεπέρασε κάθε προσδοκία, όχι για τον ίδιο αλλά για τα ελληνικά δεδομένα.

Όπως, νομίζω, θα καταλάβατε προτείνουμε ανεπιφύλακτα τη παράσταση καθώς μόνο το γεγονός ότι μεσοβδόμαδα αντίκρισα μια γεμάτη αίθουσα να είναι στο τέλος τόσο ενθουσιασμένη που έκανε τους ηθοποιούς να βγουν πέντε φορές για υπόκλιση δεν θα μπορούσε απλά Αυνα χαρακτηριστεί σαν ένα αναμφισβήτητο θρίαμβο!

About Κυριάκος Νικολαΐδης

Διεθνολόγος-Οικονομολόγος

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*