Home / Αρθρογραφία / ΑνθρωΠοιάς(;) αγώνας άγονος

ΑνθρωΠοιάς(;) αγώνας άγονος

Γράφει η Τζένη Τσάκου

Έκκληση για εθελοντές στο λιμάνι του Πειραιά.

Δύο χιλιάδες περίπου άτομα βρίσκονται στις πύλες Ε1 και Ε2 στο λιμάνι του Πειραιά ενώ ο αριθμός πρόκειται να αυξηθεί όταν αναχωρήσουν κι άλλα πλοία από τα νησιά του Αιγαίου. Ζητείται ιατρικό προσωπικό (παθολόγοι, παιδίατροι κλπ) καθώς και εθελοντικά χέρια που θα βοηθούν στη διανομή του φαγητού και όπου αλλού χρειαστεί. ‘Όσοι πιστοί μπορούν να προσέλθουν στις προαναφερθείσες πύλες όπου και θα λάβουν οδηγίες από τους ήδη υπάρχοντες εθελοντές. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη σε πάνες, μωρομάντηλα, αντιπυρετικά και αντιβιοτικά για παιδιά, ξηρά/συσκευασμένη τροφή (κρουασάν, μπάρες δημητριακών, μπισκότα κλπ), κονσερβοποιημένα τρόφιμα, γάλατα μακράς διαρκείας (παιδικά και ενηλίκων), εμφιαλωμένο νερό και ζάχαρη. Ελλείψεις σημειώνονται και σε παπούτσια, κουβέρτες και  υπνόσακους.

 

Προσφυγιά. Μια λέξη με οκτώ μόνο γράμματα που κρύβει τον πόνο, την απώλεια, την απελπισία και την ιστορία εκατοντάδων χρόνων που μία ολόκληρη αλφάβητο δεν μπορεί να περιγράψει.  Το προσφυγικό ζήτημα είναι ένας φαύλος κύκλος που ταλανίζει την ιστορία των λαών και δεν λέει να εκλείψει σύντομα. Ο Ελληνικός λαός έχει προσβληθεί στο παρελθόν από αυτή τη νόσο ονόματι «ξεριζωμός» η οποία καταστρέφει και αφανίζει ολοκληρωτικά λαούς. Εν έτη 2016 ο πόλεμος αποτελεί σε ορισμένα κράτη μέρος της καθημερινότητάς τους. Άνθρωποι, σαν εσένα κι εμένα, που θέλουν να ζήσουν –να ζήσουν που να πάρει- διακινδυνεύουν τις ζωές τους περπατώντας μέρες και νύχτες με τα παιδιά στους ώμους και θαλασσοπνίγονται στα νερά της χώρας που γέννησε την ελευθερία.

 

Σα χώρα κάναμε ό,τι μπορούσαμε και ακόμα κι αν κρεμόμαστε από μία κλωστή που ούτε φύλλο δε θα μπορούσε να βαστήξει, εμείς δώσαμε το άλλο μας χέρι, το χέρι βοηθείας, σε ανθρώπους που ήταν στην έσχατη μοίρα. Με ένα χέρι· ένα χέρι άντυτο, γυμνό, φθαρμένο… Κι όμως αυτό ήταν αρκετό για να μην αφήσουμε ανθρώπινες ζωές να χαθούν. Όμως πολλές φορές, ακόμα κι αν έχεις δώσει τα πάντα, δεν αρκούν αυτά. Οι «μεγάλες δυνάμεις» που κατέχουν πληθώρα δυνατών χεριών παρέμειναν αδρανείς. Η βοήθεια που δείχνει κανείς για να ευαισθητοποιήσει τα Μ.Μ.Ε. δεν έχει αξία. Αν για παράδειγμα έχεις δύο χιτώνες και δίνεις τους δύο στο συνάνθρωπό σου, έχεις δώσει τα πάντα σου, αλλά δεν ήταν αρκετό. Αν πάλι έχεις εργοστάσιο υφασμάτων και δίνεις είκοσι, ο αριθμός ήταν δεκαπλάσιος αλλά μπορούσες να δώσεις χιλιάδες. Εδώ Ευρώπη πρέπει αν δείξεις τη δύναμή σου, την ανθρωπιά σου και τα ιδεώδη σου και να προστατεύσεις αφενός τους μετανάστες και αφετέρου τους λαούς σου.

 

Παίζεις σκάκι και όλα τα πιόνια, ένα προς ένα, έχουν το δικό τους πόστο και την ανάλογη δύναμη. Η Ελλάδα είναι ένας στρατιώτης, ένας εντολοδόχος. Στη θέση της Βασίλισσας είναι η Ευρώπη που έχει τη δυνατότητα να κινηθεί όπου και όπως θέλει κι όμως παραμένει ακίνητη. Κάποια στιγμή όμως, Ευρώπη, βασίλισσα των βασιλέων, τα υπόλοιπα πιόνια χάνονται, και μένεις μόνη σου, αβοήθητη και απροστάτευτη, δίχως άλλους συμμάχους αφού τους μετέτρεψες σε πειραματόζωα για να προστατευτείς εσύ η ίδια. Το Ρουά Ματ δε θα αργήσει· και αυτή τη φορά δε θα ξέρεις ποιός θα είναι ο αντίπαλός σου, μπορεί και ο ίδιος ο εαυτός σου.

Έκκληση ανθρωΠοιάς(;) στην «προστάτιδα» των λαών, Ευρώπη.

222

About Σταματίνα Σταματάκου

Αρθρογράφος - Δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1996, είναι απόφοιτη της Ραλλείου, της οποίας διετέλεσε Πρόεδρος του Δεκαπενταμελούς Συμβουλίου, και φοιτήτρια στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ. Γνωρίζει ελληνικά, όπως λέει και η ίδια, και γαλλικά. Φιλοδοξεί να γίνει πολιτική αναλύτρια. Ο μεγάλος της έρωτας είναι ο Οδυσσέας Ελύτης, αδυναμία της η Κατερίνα Γώγου, αγαπάει τον Χ. Α. Χωμενίδη και πίνει Coca Cola.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*