Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα στα πλάσματα που αγαπάνε ειλικρινά με ανιδιοτέλεια, σε εκείνες τις ψυχές που τις καταδικάζουν κάτι δίποδα τέρατα από τη γέννηση τους, σε αγγελούδια με ή χωρίς φτερά που δίνουν απλόχερα γέλιο, που ξέρουν καλύτερα από όλους εμάς – τους τάχα μου έλλογους – τι σημαίνουν η αγάπη, η πίστη, η αφοσίωση.

Χρόνια πολλά στους πραγματικούς και πιστούς μας φίλους στους δρόμους, τα κολαστήρια ψυχών, τα κυνοκομεία, τα χωράφια, τις ταράτσες, τα μπαλκόνια, τα σπίτια. Στα αδύναμα πλάσματα που δεν έχουν φωνή σαν τη δικιά μας για να ακουστούν εδώ, σε έναν πλανήτη θηρίων, σε αυτά που δεν φέρουν κανένα μερίδιο ευθύνης για την τύχη τους, σε αυτά που είναι άμοιρα στα χέρια μας.

Χρόνια πολλά κι ελπιδοφόρα για όλα τα κατατρεγμένα ζώα που βασανίζονται άδικα σε έναν κόσμο που αντί να γυρίζει γύρω από τον ήλιο αναλώνεται κατ’ αποκλειστικότητα σε αέναες περιστροφές γύρω από τον άνθρωπο και συγκεκριμένα το 20% του ανθρώπινου πληθυσμού. Αγαπάτε πολύ, αγαπάτε όσους σας αγαπάνε πολύ, ανεξάρτητα από τον αριθμό των ποδιών τους ή τη διαφορετική μορφή τους, αγαπάτε γαμώτο.

ΥΓ: Αγαπάτε γιατί χανόμαστε! (Και παίρνουμε μαζί μας και τους αδικοχαμένους)


Σε Σκέψεις

