Home / Επικαιρότητα / Λευτέρης Μυτηλιναίος: ”Μπορώ να ζήσω με ψωμί και τυρί. Δεν είμαι του αστακού”

Λευτέρης Μυτηλιναίος: ”Μπορώ να ζήσω με ψωμί και τυρί. Δεν είμαι του αστακού”

Σαράντα έξι χρόνια μετά, ένας από τους καλύτερους ερμηνευτές του Ελληνικού πενταγράμμου κρατώντας την συμβουλή του φίλου του παραμένει ένας απλός εργάτης.  Μετά από Δώδεκα χρόνια συνειδητής αποχής από τα μουσικά δρώμενα, σπάει την σιωπή του και είναι έτοιμος να τραγουδήσει και να μιλήσει.
Ο Λευτέρης Μυτιληναίος αμετανόητος αισθηματίας μιλάει για όλα όσα δεν γνωρίζουμε στα σαράντα χρόνια καριέρας του.
 
Μετά από πολλά χρόνια επιστροφή με τραγούδι. Γιατί αυτή η επιστροφή;
 Μου άρεσε το τραγούδι και είπα να επιστρέψω. Ένα ρόκ κομμάτι της Μαίρης Βάσσου. Το 2005 έκανα ένα  διπλό cd με τίτλο «Η δική μου υπογραφή» με 31 τραγούδια,  αλλά λόγω του ότι ήταν στην  Legend  που έκλεισε ,χάθηκε και το cd. Τώρα προσπαθώ να το επαναφέρω. Έχω διαλέξει κάποια τραγούδια που πιστεύω ότι αξίζουν . Αφού μπήκε φυλακή ο Γιώργος Γιαννίκος ,έμεινε το cd στο ράφι.
  
Πόσα χρόνια είστε στον χώρο; Έχουμε κλείσει 40 χρόνια έτσι; Πώς είναι να είστε 40 χρόνια σ’ αυτό το χώρο;
 Δεν το μετράς έτσι. Το μετράς ότι κάθε μέρα έχεις και μια καινούργια εμπειρία, βρίσκεις καινούργια πράγματα, καινούργιους ανθρώπους, καινούργια ακούσματα, καινούργιες εικόνες κι αυτό σε κρατάει στη ζωή. Δεν το καταλαβαίνεις, εκτός αν πέσεις σε δυσμένεια. Έτσι το έπαθα εγώ.
 
Γιατί έγινε αυτό;
Έτσι. Δεν ξέρω γιατί. Τρελάθηκα. Τα είδα κάπως περίεργα. Ήθελα να σταματήσω. Αισθανόμουν ότι ήμουνα ένας άνθρωπος που δεν είχε πρόθεση να εκδώσει κάτι καινούργιο…
 IMG_5642
Ξυπνήσατε ένα πρωί και είπατε «τέλος το τραγούδι» ;
Όχι, αυτό δεν το είπα. Ακόμα και στο μπάνιο τραγουδάω…
Μου προέκυψε γιατί κάποια πράγματα δεν μου άρεσαν. Αυτή τη δουλειά την είχα διαφορετικά στο μυαλό μου και στην ψυχή μου αλλά μου ήρθε διαφορετικά, ανάποδα. Είπα «δεν είμαι γι’ αυτά, ας το κόψουμε για λίγο» και πέρασαν 12 χρόνια
 
 Και 12 χρόνια τι κάνατε;
Έκανα έξτρα, τραγουδούσα περιστασιακά και ζούσα έτσι
 
 Ζείτε κι από κάτι άλλο εκτός από το τραγούδι;
 Όχι, δεν έχω άλλους πόρους. Δεν πρόλαβα στη ζωή μου να δημιουργήσω. Να σπουδάσω. Ήθελα να σπουδάσω αλλά δεν είχα τον χρόνο. Όταν μπλέχτηκα μ’ αυτή τη δουλειά κι έκανα το πρώτο μου τραγούδι τις «αμφιβολίες» σε στίχους και μουσική του Γρηγόρη Μπιθικώτση, κι έγινε μεγάλο σουξέ, δούλευα στα καλύτερα μαγαζιά με Μοσχολιού, Μπιθικώτση, Κόκκοτα, μετά με Διονυσίου, Πουλόπουλο, Κουμιώτη, Χαρούλα Λαμπράκη, Λίτσα Διαμάντη, Πάριος.
 
Με όλους τους μύθους; Βγαίνετε στο τραγούδι και γίνεται ένα τραγούδι σουξέ. Τι αντιμετώπιση υπήρξε;
Μου το είχαν πει αλλά το αισθανόμουν κ ι εγώ μέσα μου. Μου είχαν πεί πως αυτό θα ήταν επιτυχία. Μου το είπε κι ο Μπιθικώτσης, «αυτό το τραγούδι, θα σε κάνει μάγκα». Τον ρώτησα «τι είναι αυτό κύριε Γρηγόρη»;  «Άστα τα κύριε Γρηγόρη…. θα σε ξέρει όλη η Ελλάδα». Και τότε δεν υπήρχε η τηλεόραση. Μόνο το ραδιόφωνο. Για  να δεις ποια είναι η μαγεία του ραδιοφώνου… Καλύτερα να σ’ ακούνε, παρά να σε βλέπουν. Τελικά, το τραγούδι έκανε μεγάλη επιτυχία. Μετά ακολούθησε το «ποια είσαι εσύ;» του Γιατρούδη, το «λείπεις εσύ, λείπει η ζωή μου», «ο κομπάρσος», «,μακάρι να πίστευε», δεν είναι ίδιες  οι καρδιές», «τα είδωλα» κι άλλα πολλά. Ήμουν από τους τυχερούς τραγουδιστές.  Βρήκα έδαφος. Παρ’ όλο που δεν είχα καθόλου εμπειρία, βρήκα έδαφος να οργώσω.
 
  0
Το καλάμι το καβαλήσαμε;
Ποτέ.
 
Πολλοί τραγουδιστές το κάνουν. Εσείς μείνατε ταπεινός;
Αυτό είναι στάση ζωής. Δεν είναι ταπεινότητα. Έτσι μου βγαίνει. Κάνω  αυτό που αισθάνομαι, σαν τα μικρά παιδιά. 
 
Πώς  όμως καταφέρνεις να μείνεις ταπεινός μετά από τόση δόξα;
Γιατί το λες αυτό; Δεν το βλέπω έτσι, αλλά σαν κάτι πολύ απλό. Κάνω μια δουλειά, ή μάλλον ένα λειτούργημα, γιατί λειτούργημα είναι η μουσική, και προκύπτει αυτό.
 
 Αυτά τα 12 χρόνια που σταματήσατε, πώς ζούσατε; Από τα έξτρα;
Σου είπα, δεν σταμάτησα να τραγουδώ, αλλά δεν ήμουν συνέχεια στα μαγαζιά όλη τη σεζόν. Δεν δούλευα τέσσερεις και πέντε μέρες τη βδομάδα όπως κάναμε τότε. Δισκογραφία δεν έκανα.
 IMG_5699
Αλήθεια; Κάνατε λεφτά;
Κάτι έκανα. Όχι υπερβολικά πράγματα, αλλά κάτι έκανα.
Τώρα είναι η ευκαιρία να κάνεις πράγματα. Να ξεχωρίσεις.
Τώρα όλοι θεωρούν τους εαυτούς τους αδύναμους κι εγώ τον θεωρώ δυνατό. Έχω αυτοπεποίθηση, έχω κουράγιο και όρεξη να δουλέψω.
 
Οικογένεια κάνατε;
Είμαι διαζευγμένος μ’ ένα γιο
Σ’ αυτό συνέβαλε το και το ότι δουλεύατε νύχτα;
Δημιουργεί προβλήματα η δουλειά τη νύχτα. Απλώνει η γυναίκα σου το χέρι της να σε πιάσει το βράδυ στο κρεβάτι και λείπεις. Λέει «πού είναι το στήριγμά μου; Είμαι μόνη μου» Και γιατί να μην είναι μόνη της και στην κυριολεξία;  Να έχει μόνο τον μπελά να τον πλένει, να του μαγειρεύει και να του σιδερώνει;  Η γυναίκα είναι ένα ον πολύ σημαντικό για την ζωή του άντρα, είναι το 80% της οικογένειας, αυτή κάνει τα παιδιά κι αυτή τα μεγαλώνει. Όταν δεν είσαι δίπλα της ..φεύγει.
 
Λάθη έχετε κάνει; Αλλάζει ο άνθρωπος;
Είμαι άνθρωπος που παραδέχεται τα λάθη του. Μόνο έτσι μπορείς να προχωρήσεις.  Έχω κάνει πολλά σφάλματα στη ζωή μου. Και ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος.  Αγαπάω τα λάθη μου. Μαθαίνω μέσα από αυτά. Και πάμε γι’ άλλα».  Είναι στάση ζωής. 
  
Φοβάστε την μοναξιά ή το πέρασμα των χρόνων που περνάνε;
Ναι, μ’ ανησυχεί. Με προβληματίζει
Και πώς το αντιμετωπίζετε;
Βγαίνοντας έξω και μη σκεπτόμενος την κατάσταση που ζούμε. Λέω «εντάξει υπάρχει κι άλλοι χειρότερα από μένα, πιο μεγάλοι από μένα, πιο ταλαιπωρημένοι, σε χειρότερη ψυχική και οικονομική κατάσταση. Παρηγορήσου απ’ αυτό και προχώρα»
 
Τι συμβουλή θα δίνατε στα νέα παιδιά, τώρα που έχουμε πάρα πολλούς νέους τραγουδιστές
Μήπως είναι λίγο βιαστικά τα παιδιά;  Προσπαθούν να κατακτήσουν την βασιλεία των ουρανών, αλλά δεν είναι εύκολο, θέλει κόπο. Εγώ δεν είμαι κορόιδο που τόσα χρόνια υπομένω κι επιμένω. Αυτό με τρέφει ψυχικά περισσότερο. Όχι μπαμ, γίναμε φίρμες. Κάνεις ένα τραγούδι και λες ξαφνικά έγινα φίρμα; Δεν είναι έτσι. Δεν έγινες τίποτα. Κι εγώ λέω πως δεν έγινα τίποτα. Γιατί έχω να δώσω, έχω να πάρω ακόμη.
 
Η οικονομική κρίση πώς σας βρήκε εσάς;
Δεν το κατάλαβα πολύ, γιατί δεν έχω μεγάλες απαιτήσεις. Είμαι άνθρωπος που βολεύομαι και με τα λίγα και με τα πολλά. Μπορώ να περάσω και μια μέρα που δεν θα φάω ένα φαγητό που ο άλλος ζητάει. Π.χ  αστακό! Μπορώ να φάω ψωμί και τυρί, δεν μ’ ενδιαφέρει. Δεν έχω πρόβλημα. Ή να βγω να περπατήσω και να είμαι ευτυχισμένος.
 
Απλά σας βρήκε λίγο πιο άνετα, γιατί δεν έχετε απαιτήσεις σαν άνθρωπος
Η αξία σου δεν είναι τα λεφτά. Λέω σε φίλους  που παραπονιούνται «πάρτα και κάφτα». Εσύ τα έκανες για σένα. Από τη στιγμή που δεν μπορείς να τα χαρείς, δεν έχει νόημα. Να τα σκορπίσεις, να πάρεις ενέργεια.
  
Συνέντευξη  Λευτέρης  Μυτιληναίος
 Στην Άννα Τσιάλτα
 Φωτογραφίες Γιάννης Γκογκόπουλος
 Ευχαριστούμε το Galla Café στην Καισαριανή για την φιλοξενία
 
 

About Άννα Τσιάλτα

Αρχισυντάκτης- Δημοσιογράφος

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*