Home / Αρθρογραφία / Editorial / Περί έρωτα… Ελπίδα!

Περί έρωτα… Ελπίδα!

Γράφει η Μαρία Ριζεάκου Σας έχω ξαναμιλήσει για τον έρωτα... πάνε χρόνια βέβαια από τότε... κι αν απορείτε πως έληξε..; Η αποχή μου από τέτοιου είδους κείμενα υπονοεί μόνη της την εξέλιξη... Άδοξη κι οδυνηρή! Τις τελευταίες μέρες όμως... σαν κάτι να αχνοφαίνεται! Όχι από μεριάς μου... όπως λέει κι η αγαπημένη μου φίλη, με όλη της την αγάπη και το ξέρω, εσύ λάσπη... Ταύρος με κριό βλέπετε! Αλλά από δύο πολύ αγαπημένους φίλους... Εκείνον τον ξέρω όλη μου τη ζωή, εκείνη σαν να την ξέρω μια ζωή... Τους έχω δει και τους δύο να ερωτεύονται και να δίνονται με…

Review Overview

Summary : Είναι ίσως πιο κοντά απ’ ότι νομίζετε...

User Rating: 4.8 ( 1 votes)
0

Γράφει η Μαρία Ριζεάκου

Σας έχω ξαναμιλήσει για τον έρωτα… πάνε χρόνια βέβαια από τότε… κι αν απορείτε πως έληξε..; Η αποχή μου από τέτοιου είδους κείμενα υπονοεί μόνη της την εξέλιξη…

Άδοξη κι οδυνηρή!

Τις τελευταίες μέρες όμως… σαν κάτι να αχνοφαίνεται! Όχι από μεριάς μου… όπως λέει κι η αγαπημένη μου φίλη, με όλη της την αγάπη και το ξέρω, εσύ λάσπη… Ταύρος με κριό βλέπετε!

Αλλά από δύο πολύ αγαπημένους φίλους…

Εκείνον τον ξέρω όλη μου τη ζωή, εκείνη σαν να την ξέρω μια ζωή…

Τους έχω δει και τους δύο να ερωτεύονται και να δίνονται με πάθος. Να απογοητεύονται, να πληγώνονται και να αυτοκαταστρέφονται με ακόμα μεγαλύτερο πάθος! Κι όλα αυτά με και για τους λάθος ανθρώπους. Για ανθρώπους που εγώ κι οι άλλοι κοντινοί βλέπαμε από την αρχή ότι ήταν λάθος, αλλά ποιος θα τα βάλει με τον έρωτα;

Ποιος θα στερήσει στον αγαπημένο του αυτό το παιδικό χαμόγελο και την εφηβική λάμψη που σου χαρίζει αυτός ο φτερωτός θεός; Ακόμα και με τον πλέον ακατάλληλο άνθρωπο;

Σίγουρα όχι ο φίλος που σε αγαπά! Απλά θα είναι κοντά για να κόψει την ταχύτητα της πτώσης όσο μπορεί όταν έρθει εκείνη η ώρα…

Και μετά από όλα αυτά τα σκαμπανεβάσματα, την πιο άκυρη στιγμή συναντήθηκαν! Όχι για να γνωριστούν επειδή ένας φίλος έκανε ένα lucky Mach, όχι σε κάποια γιορτή, όχι επιτηδευμένα τέλος πάντων… Απλά γνωρίστηκαν …για δεύτερη φορά κι η φωτιά άρχισε να σιγοκαίει!

Δυο άνθρωποι που αν το σκεφτόσουν ίσως να μην τους ταιριάζει ποτέ!

Κι όμως ήρθαν και κούμπωσαν σαν τα δυο τελευταία κομμάτια ενός παζλ των 1000.

Και βλέπεις ξαφνικά να περνούν και να δίνουν κι οι δύο αυτό που τους άξιζε τόσα χρόνια και δεν βρέθηκε κανείς να τους το δώσει… και να ζουν τον έρωτα από την αρχή… με την αγωνία του αποχωρισμού και την λαχτάρα της αντάμωσης το παιδικό χαμόγελο και την εφηβική λάμψη στα μάτια τους που όλα δείχνουν ότι αυτή τη φορά δεν θα σβήσουν!

Και ξαφνικά γεμίζεις χαρά! Κι εσύ κι εγώ κι ο άγνωστος στο παραδίπλα σκαμπό του μπαρ! Γιατί νιώθεις ότι ήρθε η ώρα δύο ψυχές να ξαποστάσουν σε αυτό που δικαιούται ο καθένας μας!

Κι εσύ που δεν τους ξέρεις να γεμίσεις ελπίδα, κι εγώ που τους ξέρω να κλέψω λίγη από την ευτυχία τους!

Θα μου πείτε τώρα τι μας τα λες αυτά; Και θα σας πω ότι τη μικρή μου ιστορία σας την παραθέτω για να μη εγκαταλείπετε ούτε την ελπίδα ούτε τον έρωτα… είναι ίσως πιο κοντά απ’ ότι νομίζετε αλλά δεν έχει έρθει ακόμα η στιγμή για εσάς!

Γι’αυτό stay tuned στο δικό σας παραμύθι… κι όλα θα γίνουν όπως πρέπει!

Αφιερωμένο…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*